moon

  Een hartklop ten afscheid      

Het is eenzaamheid, denk ik
Wanneer de zucht naar dat genoegen onweerstaanbaar wordt

Wanneer het mijn mes vergund is te glijden en te gaan
Door zacht weefsel, dat ik van kleding, onwelvoeglijke uitsteeksels
En van ongewenst haar heb ontdaan

Wanneer ik deze zuiverheid – onzijdig en onpersoonlijk – heb gekust
Dan kent mijn lust
Nog een hoogtepunt

Het is wanneer mijn mes glijdt
Uit dat zachte weefsel ten afscheid
Waarna het nimmer meer een hartklop zal worden aangereikt

Daarna
Dat is eenzaamheid, denk ik

Winnend gedicht april 2009 – Crimezone.nl 

 

Top