Schrijven, schrijven en nog eens schrijven.

Als dat eens mogelijk was.
Want sommigen zullen best denken dat het leven van een schrijver enkel en alleen uit schrijven bestaat, maar deze schrijver (die in dezen enkel en alleen voor zichzelf spreekt, weet wel beter.
Omdat ik me het niet kan veroorloven me alleen met schrijven bezig te houden, er is ook nog zoiets als een leven buiten de letters: een huishouden, de liefde, vrienden en andere sociale contacten, de hond en wandelingen, promotie – waar ik o zo slecht in ben.
Uiteraard ben ik in mijn gedachten altijd bezig met het kleine of grote verhaal waar ik op dat moment aan bezig ben. Soms meerdere tegelijk. De momenten om ze te gaan opschrijven, moeten zich daarvoor wel echt lenen. Het lukt niet als ik een half uurtje over heb want dan is er gewoon niet genoeg ruimte om de gedachtenbrij te filteren tot de zinnen die ik wil hebben.
Eén schrijfsel tegelijk en dat klinkt heel doordacht en verstandig, maar dat betekent wel dat ik mezelf deadlines opleg omdat ik eerst het een af moet hebben (in ruwe vorm) om dan pas aan het andere te kunnen beginnen … en wat als er tussenin ineens die ene wedstrijd valt waarvoor ik ook al iets in ruwe vorm heb liggen wat dus afgewerkt moet worden?! Ik houd niet van deadlines.
Dan laat ik het ene gewoon even liggen, om het rust te geven en het te laten bezinken, zodat ik ongestoord dat verhaal af kan schrijven. Heel kalm, heel doordacht, ik denk er zelfs een knapperend haardvuur bij, totdat …
Ongestoord!!! Hoe bedoel je, ongestoord? In januari ga ik overspoeld worden door verhalen geschreven door deelnemers van de UA. Als jurylid wil ik daar geconcentreerd aan werken, ik ga ze lezen, beoordelen, nog eens lezen en dan een rapport schrijven. En daar gaat gewoon een hoop tijd in zitten.
 Maar ook daar verdwijnen de beren op de weg als sneeuw voor de spreekwoordelijke zon want ja, ondertussen blijven de verhalen in mijn gedachten doorgaan. Mijn eigen schrijftijd zal daar onder gaan lijden, het moet gewoon wat minder zijn, maar het is er wel. En het zal er altijd zijn, is het niet achter de pc of notebook, dan manifesteert de inspiratie zich wel in mijn hoofd.
Op dit moment ligt een roman bij de uitgever en als de tijd rijp is, zal ik daar hier iets over melden. En ik verwacht dat ik met een ms dat al even op de plank ligt en waaraan ik nog heel wat heb te schaven, slijpen en herschrijven mee zou kunnen doen aan de wedstrijd van Luitingh. Dan ligt er nog een onafgemaakt verhaal en ik ben bezig met een verrassing voor de fans van Bron. Ik wil me hier niet vastleggen, maar de intentie is er om deze verrassing uit te laten komen.

Ik zeg dus: tijd maak je zelf, ook schrijftijd.